Perły
26-04-2017

 
© Graça Victoria - Fotolia.comPerły są wytworem tzw. nabłonka płaszcza małży, który otula całe ciało zwierzęcia i wytwarza na zewnętrz szkielet wapienno-konchiolinowy, który znamy jako muszlę. Wewnętrzna powierzchnia muszli często odznacza się niezwykłą gładkością i posiada atrakcyjne właściwości optyczne. Jest to tak zwana macica perłowa, używana w zdobnictwie. Kiedy jakieś obce ciało wniknie pod skorupę muszli i zacznie drażnić nabłonek płaszcza, komórki nabłonka wydzielają te same substancje, które stanowią muszlę, ale w tak sprytny sposób, że izolują obce ciało. Mówi się, że perła jest wynikiem cierpienia... mięczaka.

 
W zależności od tego, w jaki sposób mięczak rozprawi się z niechcianym gościem, powstają perły o różnych kształtach. Mogą być gruszkowate, płaskie, nieregularne (tzw. baroki), ale najbardziej ceni się perły regularnie kuliste.

Poszczególne perły bardzo różnią się też co do wielkości. Największa perła jubilerska ma wielkość gołębiego jaja. Największa perła dotąd opisana ważyła 1860 granów - tak podaje się ich masę w jednostkach jubilerskich (1 gran = 65 mg) - czyli około 121 gramów.

Handlowo wartościowe perły powstają w płaszczu kilku gatunków małży, ale prawdziwym producentem pereł jubilerskich jest perłopław morski.

Najczęściej perły mają barwę białą o tęczowym połysku, czasem są żółtawe lub zielonkawe, a czasem zupełnie czarne. Rosnący popyt doprowadził do tego, że zaczęto masowo hodować perłopławy. Mimo, że perły powstały przy współudziale człowieka są produktem naturalnym, nie imitacją. Zasadnicza różnica polega na tym, że w powstawaniu perły hodowlanej człowiek bierze udział przez wprowadzenie do perłopława jądra (ośrodka) perły. Pomimo zewnętrznego podobieństwa perły naturalne i sztuczne nie są jednak identyczne.
[pagebreak]
Pierwsi poznali podobno perłę Chińczycy - uważali ją za symbol mądrości i podejrzewali, że tworzy się w mózgu smoka. Hindusi wiązali ją z chmurami, słoniami, wężami, rybami i ostrygami. Grecy i Rzymianie uważali, iż tworzy się, gdy kropla deszczu upadnie na skorupę małża. W Persji wierzono, iż jest owocem burzowego nieba. Zaś cejlońska legenda wiąże białą perłę ze łzą Ewy, a czarną - ze łzą Adama. W legendach opowiadano, że pierwsze perły były łzami aniołów. Potem wierzono, iż perłopławy, we wnętrzu których znajdowano cenne twory, były zapładniane przez tęczę dotykającą wód oceanu.

Siedemdziesiąt procent pereł nawleka się na sznurki i nosi jako łańcuchy. Zwykle ich długość wynosi 40 cm – jest to tzw. „kołnierz”, zaś łańcuchy dwukrotnie dłuższe noszą nazwę „opera”. Łańcuch pereł o jednakowej wielkości określa się mianem „garnituru”. Jeśli perły od największej pośrodku zmniejszają się ku końcom łańcucha, jest to „naszyjnik” lub „podziałka”.
[pagebreak]
Najwyższą cenę uzyskują perły różowe, później kremowe, białe i czarne, na dalszych miejscach są brunatne i inne. Gwarancja na określoną długość życia perły nie jest możliwa; szacunki podają średnio 100 – 150 lat. Jednak istnieją perły, które mają kilkaset lat i prezentują się doskonale. Perły mające wiele lat ciemnieją, przybierając barwę stalowoszarą.

Bardzo udaną imitacją perły jest tzw. perła z rybiego srebra. Składa się ona z kulki szklanej pełnej albo wydrążonej i napełnionej woskiem. Kulki są powleczone specjalnym preparatem sporządzonym z napęczniałych, miałko zmielonych łusek ryby słodkowodnej z rodzaju karpia. Na powłoce tej powstają zjawiska interferencji oraz załamania światła, które bardzo przypominają zjawiska w perłach naturalnych. Ten sam efekt uzyskuje się przez zastąpienie preparatu z łusek rybich roztworem żelatyny. Kulkę przeznaczoną na perłę zanurza się rytmicznie do roztworu żelatyny, warstewki żelatynowe nakładają się na siebie. Perły te produkowane są głównie we Francji, są to tak zwane „perły francuskie”. W handlu dostępne są również imitacje pereł z tworzyw sztucznych.
 

Autor:()
Źródło:()

Wydrukowano ze strony http://www.wizaz.kobiety.net.pl/79,0,Perly,423.html

Copyright © Com-Media 2006